جواد بازار

خلاصه سرتانه درد ندم. فرداش تو يك پارك قرار گذاشتم و مويم چند دقه قبل از قرار رفتم تو پارك و رفتم به ياد كوسينگي رفتم رو پشتي يكي از اي نيمكتا نشستم و پاهام رم گذاشتم رو خود نيمكت. باد ديوانه ميامد و افتاده بود تو پش موهام و خيلي صحنه ره شاعرانه كرده بود. كاملا احساس مكردم كه هر كي رد مره محو تماشاي پش موهام مره. هموجور كه نشسته بودم يگ دفعه ديدم از دور سيتا دره ميه. اصلا باورم نمرفت. عينهو خواب بود. خلاصه سيتا داشت ميامد كه مو رفتم جلو و خودمه معرفي كردم. ولي نمدنم چيكار رفت كه هم مو ره ديد جيغ زد و غش كرد. داشتم ديونه مرفتم. گفتم سيتا جانم از دست رفت كه رفت. خلاصه پريدم از تو حوض كنار يك مشت آب آوردم زدم تو صورتش كه بهوش آمد اما باز تا مو ره ديد غش كرد. نوشون به همو نوشون كه هفت دفعه هي او غش مكرد و مو آب مياوردم مزدم تو صورتش. تا ايكه تو بار هشتم ديگه از هوش نرفت. فقط ضعف كرد. بعد كه حالش بهتر رفت گفت: ممد آقا چه پش موهايي. من هميشه از وي جي خوشم ميومد بخاطر پش موهاش. عاشقش بودم بخاطر پش موهاش. اما اون اصلا در مقابل عظمت و جاه و جلال پش موهاي شما هيچ حرفي واسه گفتن نداره. من حاضرم با شما ازدواج كنم. اما رامينو چكار كنم؟

نمدنم ولي اصلا باورم نمرفت كه به همي راحتي بله ره گرفتم. مويم بهش گفتم كه تو فرار كن. اويم قبول كرد و قرار شد به داييه بگه ريديفش كنه و الكي قضيه نذر ره پيش بيكيشه. او بچگه هم الكي راه افتاد رفت هند. غافل از اي كه او جايي كه سيتا گفته دستت به مو نمرسه التيمور مشده نه تيرون و هند. مويم با سيتا جانم راه افتادم آمدم مشد. الانم مشدم و درم برنامه عروسي ره ريديف مكنم. گفتم چهار بشكه از بهترين عرقاي درگز ره برفستن.

يك چيزم بگم فكتا بيفته. مو از اي قضيه از خود عروسيم خوشحال ترم. مدنين چيكار رفت؟ مو به عشق واقعيم رسيدم. اي داييه گفت مو با داش جواد يساري رفيقم و متنم بگم بيه عروسيتان. قرار شده داش جواد بيه تو عروسيمان بخنه. ديگه چي مخوام از اي زندگي؟ داش جواد تو عروسي مو؟ نه نمتنم باور كنم. يعني اينا خواب نيست؟

مخيم با شكوه ترين عروسي ره بيگيرم. هفت شب و هفت روز عرق بخورم و داش جواد هم بخانه و بندري برقصم.

حالا اگر شد قضيه برنامه هاي عروسي رم براتان مينويسم.

>>> ممد تاکسی >>>

يره عمريني كه باورم نمره. از اوروز هي هموجور درم مزنم تو سر و صورتم كه يگ وقت همه اي اتفاقا خواب نبشه. درم از خوشحالي ديونه مرم. شما كه نمدنين چيكار رفته. ولي منتظرتا نمذرم و بهتا مگم. همه چي توموم رفت. بالاخره جواب بله ره از سيتا گيريفتم. اما اگه بپرسين كه چوجوري جواب گيريفتي كلي داستان دره.

هفته قبل ديگه دلم ره به دريا زدم و گفتم هر جور رفته بايد سيتا ره پيدا كنم و لااقل حرف دلم ره بهش بگم. اي بود كه راه افتادم رفتم تيرون. مدنستم كه بايد از راهش وارد برم. بره همي يگ راست رفتم صدا سيمان. اول كه نمذشتن برم تو. اما وختي دستمه كردم تو جيبم و پنجه بوكس ره در آوردم و نشون شا ددم فهميدن كه مو بايد برم تو. بعدم يگ راست رفتم دفتر رئيسشا و گفتم برار نمخوام خونريزي و اي چيزا پيش بيه. مو نوكرتم. اما اگه بخي با ما راه نيي ديگه مجبور مرم تيزي در بيرم و گردنته گوش تا گوش ببرم. اويم كه هول كرده بود گفت كه نه مو باهت همكاري مكنم. مويم گفتم دداش مو هيچي نمخوام. فقط آردس همي داييه رامين ره مخوام ( مدنستم كه اول بايد رسم و رسوم طي بره و با يكي از نزديكاشا صحبت كنم ). اويم اول گفت كه نه و بره ما مسئوليت دره اما بعد كه چاقوي ضامن دارم ره از او يكي جيبم بيرون آوردم و نشونش دادم فهميد كه همچي خيلي هم مسئوليت ندره. دستور داد آردس ره بهم بدن. مويم گيريفتم و راه افتادم در خانشا. سر رايم رفتم كلي گل قشنگ از تو پارك كندم و يگ روزنامه هم پيچيدم جاي دستش و يك پلاستيك فريزر هم روش كشيدم و شد هم عينهو اي دسته گلاي سوسولي كه اي پولدارا مبرن خواستگاري. خلاصه سرتانه درد ندم. رفتم خانه دايي و نشستم به صحبت كردن با داييه. از اونجي كه مدنستم اي بابا استاد دانشگايه و اهل منطق و اي حرفايه مويم گفتم با زبون منطق باهش صحبت كنم. رك و پوس كنده تمام حرفامه بهش زدم. گفتم كه مو از بچگي خودم خرج خانه ره مدادم و مردسه ره ول كردم رفتم دنبال كار كه مادرم نره خانه مردم كهنه بچشانه بوشوره. از اي آدماي بي عرضه و بي غيرت نيستم كه اليكي ول بگردن و مفت بخورن. گفتم كه مو از اي جوونا نيستم كه هر دم عاشق يكي برن مثل همي رامين. مو اگه آمدم خواستگاري سيتا فقط بخاطر اييه كه مدنم رامين لياقت سيتا ره ندره و ممكنه بعدا ولش كنه بره سراغ يكي ديگه. بعد او شروع كرد به صحبت كردن. اول گفت خانه دري؟ گفتم. خانه از خودم كه نه. اما پش موهامه نگا. بعد گفت ماشين مدل بالا چي؟ گفتم يك تاكسي هست كه باهش كار مكنم. مدل بالا نيست اما پش موهام قشنگه. گفت پول چقدر دري؟ گفتم پول خيلي ندرم اما عوضش اي پش موهاره درم كه تو تمام پنش تن و التيمور و تمام محله هاي صفا حاضرن ميلون ميلون بابتش پول بدن تا مو كوتاشا كنم. اصلا اي پش موهاي مو تو مشد اسميه. بره همي مخن مو كوتاشا كنم. چون چشم ديدنشه ندرن. پارسال از بچه هاي قله ساختمون آمده بودن كه مثلا يك پولي بدن تا مو كوتاشا كنم. براشا افت داشت كه بچه هاي اي ور مشد همچي پش موهايي دشته بشن. مويم گفتم دداش اينا فروشي نيست. اي چيزا ره نمشه با پول خيريد. مو به آبروي محلمان خيانت نمكنم.

بعد داييه گفت مهريه و اي حرفا چي متني بدي؟ گفتم به والله همي پش موهامه مهرش مكنم. خلاصه گفت مو باهش صحبت مكنم و خبرشه بهت مدم. مويم قبول كردم و فرداش زنگ زد كه سيتا مخه بيبينت.

پايان قسمت اول.

 >>> ممد تاكسی <<<